تبلیغات
پرسمان احکام - احکام قبله (رو به قبله نبودن نماز گزار در حال اضطرار)

در مطلب گذشته در مورد جایگاه قبله در نماز و آیات مرتبط با آن، اشاره کردم.[1] و دراین باره که در حال اختیار، تا چه مقدار می شود از قبله منحرف شد صحبت کردم و نظرات چند تن از مراجع بزرگوار را بیان کردم. اما بحث امروز مربوط به این است که اگر شخصی در حالت بیماری است و یا در تخت بیمارستان و یا امکان رو به قبله بودن در نماز برایش فراهم نیست، نمازش درست است و رو به قبله بودن الزامی است یا اینکه رو به قبله بودن مربوط به زمان امکان و توانا بودن در این مسئله است؟ حضرت آیت الله خامنه ای
س: کسى که در حال اضطرار نمى‌تواند به طرف قبله نماز بخواند، آیا جهات غیر از قبله برایش یکسان است؟
ج: اگر جهت قبله را نمى‌شناسد، باید تحقیق كند تا با موازین شرعى جهت قبله را تشخیص دهد ولى اگر با این كه جهت قبله را مى‌داند نمى‌تواند به جهت قبله نماز بخواند، باید به طرف راست یا چپ به مقدارى كه به 90 درجه نرسد نماز بخواند و مجزى است و با امكان منحرف شدن به كمتر از 90 درجه، انحراف تا حدّ 90 درجه یا بیشتر جایز نیست و نماز مجزى نیست و هر گاه در حالتى باشد كه به هیچ نحو نتواند رو به قبله یا رو به نقطه نزدیك به قبله نماز بخواند به همان حال كه هست نماز بخواند و صحیح و مجزى است و قضا ندارد.[2]
حضرت آیت الله مکارم شیرازی
س: در بیمارستان بستری بودم؛ از تخت نمی توانستم تکان بخورم و فقط در حالت خوابیده بودم. جهت من رو به قبله نبود و فقط به همان سمت نمازخواندم که با قبله 90 درجه اختلاف داشت. آیا این نماز صحیح بوده است؟
ج: چنانچه غیر از آن میسر نبوده نمازتان صحیح بوده است.[3]
حضرت آیت الله بهجت
س: بیمارى به گونه‏ اى روى تخت بسترى شده كه امكان رو كردن به سمت قبله را ندارد. آیا مى ‏تواند نمازش را در همان حال ـ یعنى در خلاف جهت قبله ـ بخواند؟
ج: اگر با كمک دیگران هم نتواند، همان طور نماز بخواند.
س: مریضى كه در روى تخت بسترى بوده، مى ‏ترسیده كه اگر به سمت قبله رو كند، برایش خطر داشته باشد به همین جهت نمازهایش را به همان حال خوانده است، بعدا مى ‏فهمد كه ترس او بی مورد بوده، در این صورت نمازهایى كه خوانده چه حكمى دارد؟
ج: اگر خوف او عقلایى بوده و هیچ راه اطمینان بخشى نداشته، نماز او محكوم به صحت است و احوط اعاده است.
س: مریضى كه مى ‏تواند تخت خود را به سمت قبله برگرداند ولى این كار براى او مشقت دارد، آیا لازم است این كار را انجام دهد یا خیر؟
ج: اگر مشقّتِ قابل تحمّل باشد باید به سمت قبله نماز بخواند.
س: شخصى در اثر بیمارى، توانایى نشستن و سر پا ایستادن را ندارد، یعنى همواره به رو مى‏ خوابد، وظیفه او در نماز از حیث رو به قبله بودن چیست؟
ج: اگر مى‏ تواند باید به پهلوى راست بخوابد و اگر نمى‏ تواند بنابر احوط به پهلوى چپ بخوابد؛ و اگر آن هم ممكن نیست به پشت بخوابد به طورى كه كف پاهاى او رو به قبله باشد و اگر آن هم ممكن نیست به هر صورتى كه ممكن است نماز بخواند، ولى تا حد امكان طورى باشد كه نزدیك‏تر به نماز كسى كه به طورى عادى نماز مى ‏خواند باشد وگرنه باید نزدیك‏تر به نماز كسى كه ایستاده نماز نمى ‏خواند، با رعایت مراتبى كه ذكر شد، باشد.[4]

--------------------------------------------------------

پی نوشت:

1- احکام قبله( انحراف از قبله تا چه حد جایز است)

2- برگرفته از استفتاات آیت الله خامنه ای، استفتاات جدید، احکام قبله

3- برگرفته از سایت آیت الله مکارم شیرازی

4- برگرفته از سایت آیت الله بهجت





طبقه بندی: احکام نماز، 
برچسب ها: نمز، قبله، مریض، رو به قبله، احکام، مسجد،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ یکشنبه 1393/07/27 توسط : مرتضی باقری